Runboard.com
You're welcome.

TonhBC

Follow TonhBC on Twitter

Last blog entries

Onderwijs en geen leerkrachten

Yesterday, at 12:55pm


Decennia terug, zo’n beetje vanaf 1970 zeg maar, is het onderwijs onderhevig aan soms zeer brute aanpassingen.
Eén van de laatste die erin hakte als een zotte was het opheffen van het speciaal/bijzonder onderwijs. Kinderen met rugzakjes en handvatten moesten, op verzoek van veel ouders was het excuus, zoveel mogelijk in het regulieren onderwijs kunnen meedraaien. Daar hadden ze recht op.

De politiek heb ik nog nooit zo snel akkoord zien gaan met een voorstel vanuit de samenleving. Normaliter hoort men ons niet eens maar hier lag een geweldige kans om enorm te bezuinigen. Een hele opleidingslijn wegnemen. Of bijna.
Natuurlijk, de regulieren scholen hadden het er niet zo heel moeilijk mee was de boodschap die terugkwam. Maar ik heb het als onderwijsmedewerker anders gezien. Door de instroom van deze leerlingen kwam ook het volgende onderwerp bovendrijven, het individuele onderwijs. Want al snel werd duidelijk in de klas dat het niveau en tempo omlaag gingen. Het zijn namelijk niet de beste en snelste leerlingen die niveau en tempo bepalen.

Het veranderingsmes der minister van OC&W sneed echter aan twee kanten!
Leerlingen die een handicap kenden voelden zich niet op hun plaats, kwamen aandacht te kort, hadden niet meer de specifieke begeleiding door onderwijsmedewerkers die decennialang kennis hadden opgebouwd in het omgaan met veel specifieke leerlingen en hun aanpak. En de docent voor de reguliere klas, waar er zo’n 4-5 zouden instromen vanuit het speciaal onderwijs, moest maar zien hoe er een mouw aangepast werd.
Goed….er kwamen onderwijs assistenten bij in de klas. Die delen van de administratieve overbelasting konden wegnemen, met kleine groepjes ‘verder’ konden werken als de docent bezig was met de klas. Binnen de klas dus werd een status aparte gekweekt voor de leerlingen die speciale behoeftes hadden.
Een veel gehoorde klacht van ouders van dit soort kinderen was dat ze thuis te horen kregen van hun kind dat die weer eens een dag achter in de klas had gezeten bij één van de computers en eigenlijk aan haar lot was overgelaten.
Tja, die docent moet er wel voor zorgen dat de meerderheid van de klas die wel de leerstof aan kunnen, op niveau en tempo blijven om de stof er voor de examens doorheen te jassen. Dat kost. En dat gaat aan het hart kan ik u vertellen.

Je ziet leerlingen met een speciale behoefte soms als hulpzoekende aanwezig zijn. Scholen zoeken naar oplossingen. En de laatste ontwikkeling, zorgelijk(!), is dat er specialistisch onderwijs gegeven wordt in een soort ‘overblijf lokaal’. Bij de scholen die ik ken is de term Maatwerklokaal ingevoerd. Daar zitten nu de leerlingen met een speciale hulpvraag met elkaar tijdens de uren dat de klas avo vakken krijgt. Dus de speciale onderwijs stroming vindt nu plaats binnen het regulieren onderwijs? Daarvoor worden docenten vrijgemaakt of ingeroosterd. Er worden hele zorgteams rondom opgebouwd en een intensieve communicatie met het thuisfront wordt op poten gezet.
Dat dit taakverzwarend kan zijn? Jazeker. Want alleen bij de avo vakken zitten de speciale leerlingen niet in de klas. Maar van lichamelijke opvoeding en de technieklessen lopen ze gewoon met de klas mee. En dan zijn ze zwemmende. Dan geen enkele collega vanuit het maatwerklokaal die meekomt. De docenten en instructeurs in het techniekonderwijs staan er dan ineens gewoon voor. Juist op die plaatsen waar ze echt schade kunnen aanrichten (aan zichzelf maar ook anderen of machines en gereedschappen), daar valt ineens het begeleidende karakter weg. Alsof er dan geen leerlingen meer bestaan die extra begeleiding nodig hebben of meer aandacht vereisen.

Gezien de veranderingen in het techniek onderwijs vmbo de laatste jaren, van de ‘goeie ouwe LTS naar nu PIE en DenP (u kent deze nieuwe richtingen?) is een enorme aderlating. Qua niveau, tempo, inhoud, kennis, manier van overdracht van die kennis en een aanslag op de weinige techniekdocenten die er nog zijn.
Docenten die eerst hun eigen vakgebied kenden als metaal, elektro, motorvoertuigen, bouw, enzovoorts, worden nu geacht, middels omscholing, alle vakken te kunnen geven. Op zijn minst de theorie. Vanachter een pc, logisch. Methodes zijn ontwikkelt op een dergelijke wijze dat een leerling geacht mag worden zelf door heel de theorie heen te worstelen die bij een vak en werkstuk behoort. Is de theorie voldoende afgetoetst dan komt de leerlingen in de praktijk met een werktekening bij een instructeur terecht die de leerlingen de praktijkinstructie geeft. Ook dit zijn mensen inmiddels die vanuit de bouw komen bijvoorbeeld maar die bij installatietechniek staan uit te leggen hoe het praktische deel van een cv ketel aansluiten verloopt. Nooit gedaan, wel uitleggen.
Of een motorvoertuigen instructeur die uit moet leggen hoe een plat dak gemaakt dient te worden. Niet vreemd dus die afvlakking van niveau, het ontbreken van diepgang.

Het onderwijs is op deze wijze al tijden onderhevig aan een terugloop qua kennis, diepgang en niveau. Ook bij de collega’s die soms heel andere vakken moeten geven dan waar ze voor opgeleid zijn. Waarbij de vraag soms valt of die of die docent zijn papieren wel heeft. Een terechte vraag ware het niet dat een klas gewoon een jaar lang les krijgt van een volkomen onbevoegde klassen assistent of onderwijs assistent.
En als assistent moet je een proberen te weigeren! Dan breekt de letterlijke en figuurlijke pleuris uit en krijg je me een ‘shitstorm’ over je heen.
Argumenten als dat leerlingen recht hebben op goed onderwijs door een daartoe bevoegd docent vervallen gewoon. Onder allerlei dreigementen verplicht men je wel. Of je bent in het uiterste geval je baan kwijt of bent onderwerp van een heksenjacht en zaken als onvrijwillige overplaatsingen naar functies waar je totaal niet op zit te wachten.
Tot aan vakdocenten aan toe die aan de bel trekken omdat het fout gaat die nu reeds jaren met doorbetaling van 70% van het salaris thuis zitten, aangevuld door het UWV met 20-30%. Gewoon 100% salaris en niets meer hoeven bijdragen omdat een directielid je niet pruimt.
En dan niet zo maar een docent maar een echte vakdocent die weet wat hij mag, kan en ook zal vragen. Van de leerlingen maar ook van zijn leidinggevenden.
Tot de minister aan toe.

Dat wordt niet gewaardeerd natuurlijk. Klokkenluiders behandeling is dan uw deel.

En door de afgelopen jaren heen zijn er nogal wat plannen bij kabinetswijzigingen geweest die de voorgaande niet deugende moesten vervangen. En keer op keer bleef de aangekondigde verbetering achterwege. Niet geheel onlogisch als u nagaat dat diegene die inmiddels door het onderwijssysteem afgeleverd waren ook slachtoffers waren van de achteruitgang van dat onderwijs. Niet zo heel vreemd dus dat velen menen te zien dat bij ministers, staatssecretarissen en andere bestuurders doorheen het gehele systeem, er nogal wat haken en ogen zitten aan hun beoordelingskunde. Alsmede aan de wijze waarop men meent problemen aan te moeten pakken.
De neerwaartse spiraal is inmiddels zover dat de onderwijs werkvloer zich niet meer laat aanvullen met nieuwe ‘slachtoffers’. Zij-instromers en andere mensen die vanuit wat voor baan of functie dan ook het onderwijsvloertje opstromen haken, zo lijkt wel, steeds sneller af. Dure opleidingen, hoge werkdruk, hoge prestatiedruk, lage beloning, continu druk vanuit het management, ouders, leerlingen en een administratieve druk die heel veel en steeds meer tijd opslokt. “Weet je wel hoeveel vakantie docenten hebben”? is dan de dooddoener. En weet u wel hoeveel uur je als lesgevende (niet perse meer docenten tegenwoordig!) buiten je lesgebonden uren bezig bent met veelal nodeloos vergaderen, overleggen, onderwijsverbetering, contacten met ouders/verzorgers, hulpverleners en anderen die met de leerlingen in de klas in aanraking komen. Weekenden, (delen van) vakanties, feestdagen….met 40 uur per week gaan de meeste docenten het niet meer redden. Helemaal jonge beginnende docenten niet. Die voor de klas staan, mentoraten hebben, veelal de moeilijkste klassen, rottigste roosters, meeste toegevoegde taken en meer. Die branden af, zeker als ze nog ‘in opleiding’ zijn.
De jonge honden moeten het hardst lopen. En die ouderen? Die het op ervaring doen? Nou, die hebben hun hardlopen met hindernissen soms wel, vaak niet zonder schade en klachten overleeft. En die laten zich de kaas niet meer van de boterham vreten door de veelvraten der managementlagen.

De onderwijs vernieuwing draait uit op een gigantische onderwijs vernieling.
Dat proces is welhaast onomkeerbaar.
De volgende grote verandering komt er al weer aan. Men is bezig om van vmbo en mbo één geheel te smeden. Een proces wat jaren terug ook eens gepoogd is en wat doodgebloed is op gesloten deuren. Waar het vmbo, vaak tegen wil en dank in, zich kapot loopt van vernieuwing naar vernieling, is het mbo meer overtuigd van al oude bewezen lesmethoden en is vernieuwing iets wat zeer achterdochtig bekeken wordt. Waardoor de aansluiting tussen vmbo en mbo totaal uit balans is geraakt. Veel leerlingen haken dan ook af. Veel strenger dan het vmbo, eisen veel meer, moet alles zelf doen, zelf zaken uitzoeken en meer. Niet alleen qua onderwijs maar ook heel de administratie er om heen.
Dan kan je je afvragen of het vmbo niet veel te beschermend is?! Dat er veel te veel gepamperd wordt? Dat de scholen vmbo veel te veel ouderlijke taken naar zich toetrekken? Soms heel nodig als je ziet hoe de thuissituatie is van kinderen maar vaak ook totaal overbodig. Dan krijg je ouders die gezien worden als bemoeiallen, betweters. Maar die gewoon mensen zijn die hun kinderen met hun normen en waarden op willen zien groeien. En niet de bovenmatige begeleiding, soms kinderen tot waanzin drijvend(!) en bemoeizucht tot achter de voordeur thuis aan toe.
Soms is het eigenlijk een wonder gezien de thuissituatie dat een kind nog dagelijks en op tijd aanwezig is. Broertjes/zusjes aankleden, ontbijt geven (als dat er is), koffie voor pa en/of ma zetten, vuilnis buitenzetten, hond uitlaten, kattenbak verschonen, krant rondbrengen….het zal je jeugd maar wezen!
En toch, dit zijn veelal de leerlingen die de minste problemen geven. Die zijn blij en floreren onder rust, regelmaat en reinheid. Wat ze thuis vaak volkomen moeten ontberen. En nee, dat zijn niet de autochtone leerlingen die ik nu bedoel. Die floreren veelal juist bij onrust, onregelmatigheid en qua reinheid? Je moet niet aan ze snuffelen zo gezegd. Ook een kwestie van opvoeding en afkomst veelal. Maar toch.
Blank/witte Nederlandse kinderen die thuis eigenlijk geleefd worden en die ook door hun vaak tijdelijk verminderde opname niveau wegens toestanden thuis, tijdelijk op school in de grote klassen van nu niet uit de verf komen. Die jongelui kan niet eens meer tijdelijk de zo broodnodige rust geboden worden. Hooguit voor een aantal uren dat ze in zo’n ‘overblijflokaal’ wat rust en regelmaat ondervinden maar met de pauzes en tijden lichamelijke opvoeding en de praktijklessen is het weer bal. Sommigen gaan dan de boventoon voeren, anderen worden stil en kruipen weg.
Beide kunnen zo’n pijn doen als je het ziet. Maar tijd voor een gesprek is er amper tot niet. Buiten de vraag of je het moet of mag doen gezien je functie. Want werkelijk waar, soms is het niet in dank afgenomen als je een leerling een helpende hand biedt. Krijg je de mentor of ouders over je heen. Meestal echter neemt de mentor en/of ouders direct afstand als je je ermee bemoeit en weten ze je in het vervolg overal te vinden. Je taak zijnde of niet. En kom dan maar eens van deze ‘toebedeelde’ taken af.

Het onderwijs is met de digitalisering ook begonnen aan een ontmenselijking. Leerlingen worden niet meer beoordeelt op hun doen en laten. Dat wordt als positief of als negatief gezien. Oorzaken zijn soms niet eens bekend. Je kan ze wel weten maar door de brede inzet met lestaken aan een enorme diversiteit aan klassen moet je dan ook nog eens alle leerling besprekingen af. En dat lukt niet eens altijd want je hebt of les of moet bij twee vergaderingen tegelijk zijn. En daar tussen door fietsen dan ook nog cursussen, contacten onderhouden met stagebedrijven, leerbedrijven, ambassadeurs van bedrijven die gastlessen geven, leveranciers van materialen en gereedschappen, bestellingen doen, bestellingen controleren, voorbereiden van les, proefwerk en examen materialen, tot aan de laatste veegjes met een doekje over tafels in je lokaal omdat de schoonmaak weer eens [sign in to see URL]. heeft laten liggen. Belletje naar huis van een leerling of wat, collega’s bijpraten, sectieoverleg, teambespreking…..het houdt niet op.
En daags erna dan de vermanende woorden ‘waar was je gisteren’ als je bij een naar jou mening minder belangrijke vergadering niet hebt aangesloten omdat je privé ook nog wat zaken moet regelen.
Dat veel collega’s overspannen worden omdat ze, vanuit leerling belang geen nee kunnen zeggen, verbaast in het geheel niet. Dat mensen afbranden na zo’n 5 tot 7 jaar ook niet. Maar wat wel echt pijn doet is, als je zo’n collega die afscheid neemt hoort zeggen dat hij/zij het gevoel heeft gefaald te hebben. “Ik heb het niet gered, niet waargemaakt”.
Soms mensen die met leerlingen een klik hadden waar je stront jaloers op bent maar die door alle rompslomp en veranderingen de vaart der onderwijsvolkeren niet meer konden bijhouden.
Dan lopen er dus mensen kapot op het systeem.
En dat zou je je als volksvertegenwoordiging, als instantie die bij machte gezien moet worden daaraan verandering te weeg te brengen, diep en in en in diep moeten schamen. Het schaamrood op de kaken.
Helemaal in de wetenschap verkerende of kunnen zijn dat niet alleen dit soort zaken spelen bij het departement van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap maar dat dit doorheen alle departementen speelt. Van ambtenaren op de ministeries zelf tot aan de ‘mindere goden’ op werkvloeren doorheen heel het land.
Niet zijnde topambtenaren of mensen die mede het beleid maken en uitstippelen. Die worden meestal goed voorzien van beloning en ondersteuning. Maar die jaren, decennia lange werkdruk die door al die veranderingen en verslechteringen maar nooit minder wordt, sterker nog, die alleen maar toeneemt omdat niemand meer in het onderwijs wil werken en je dus inmiddels als oudere voor 1,4 persoon werk loopt te verzetten, die werkdruk is niet meer op te brengen voor een groeiende groep mensen.
We zijn er dus nog lang niet want als straks, binnen nu ongeveer en zo’n 5-6 jaar, die groep oud gediende met pensioen gaan, dan valt er een gigantisch gat in kunde, ervaring en pedagogiek.
Dat laatste staan nieuwe collega’s naar eigen overtuiging bol van, weten ze alles van naar eigen overtuiging. Tot je ze voor een klas bezig ziet. Met al hun pedagogiek en onervarenheid zie je ze tot op de schoenveters afbranden voor de klas. Want kinderen kunnen zeker te weten genadeloos zijn en je testen tot je erbij neervalt.
Speel je het spel volgens al oude wetten en regels dan wordt het absoluut het mooiste vak ter wereld en heb je veel, heel veel zaken, waar je energie uit krijgt. Hoeveel je er ook inpompt, je krijgt er zoveel voor terug.
Maar speel je het spel volgens nieuwerwetse regels en wetjes, nieuwe vormen van pedagogiek, dan moet je enorm sterk in je schoenen staan wil je overleven. En dan ben je wel eens kapot na een paar weken.

Het is die nergens toe leidende immer voortgaande onderwijs vernieuwing die mensen doet opbranden. Het zien dat het fout gaat, dat je beroep om zeep geholpen wordt, dat leerlingen vakken moeten doen waar ze niets voor voelen en dat je ze niet meer gemotiveerd te krijgen zijn. Maar je moet er wel mee door. Er is aan de andere kant van het ontwikkellijntje geen gehoor, men dendert voort in de waanzin der volkeren.
Ongeacht de schade, de bijkomende schades, de continu bijstellingen waardoor je ook opleidingen staat te geven waaraan geen vervolg gegeven wordt….het blijft het mooiste beroep ter wereld.
Was nou alleen maar de volksvertegenwoordiging en aanverwante EU politiek er maar niet zo enorm op uit om dit alles kapot te maken.
Want men lijkt dat wel te willen. Het onderwijs dermate onderuit te halen dat er van een leerproces amper nog sprake is.
Iedere leerling moet het onderwijs vooral leuk vinden dus niet teveel eisen stellen en iedere leerling moet in staat zijn een diploma te halen.
Dan is de missie geslaagd.
Dat dat diploma amper nog waarde kent is kennelijk een geaccepteerd iets. Maar toch iets waartegen ik me zal blijven verzetten. Al is het alleen maar vanwege de noodkreet uit het bedrijfsleven dat ze geen mensen die wat kunnen meer krijgen.
We zijn al zover dat bedrijven zeggen ‘als ze maar op tijd komen en wat willen leren dan is het goed’. [sign in to see URL]., de bedrijven gaan hun toekomstige werknemers wel opleiden.
Maar als dat zo is, waarom dan nog miljarden pompen in technisch onderwijs? Dan kunnen we beter overgaan op bedrijfsopleidingen en bedrijfsscholen. Wat algemene ontwikkeling en onderwijs voor 4 jaar op het vmbo en dan met je 16e naar de bedrijfsschool en daar leren je ding te doen tot je 75-80e?
Als je dan nog met pensioen/AOW mag.

Nederland is ziek. Op vele vlakken.
Alleen maar doordat het Nederlandse volk accepteert dat de politiek meer kapot maakt dan ons lief is. Wars van verandering? Nee hoor. Maar alleen veranderen als verandering ook nuttig is en ergens toe leidt. Vooral verbetering. En dat lijkt er niet meer toe te doen. Veranderen om het veranderen lijkt het motto. Dat veranderen het ook wint van verbeteren kan geen toeval zijn.
Het was hard werken zeggen politici dan.
Wat was hard werken? Het land, alles wat we ooit hadden, afbreken?!
Hard werken en goed betaalt krijgen daarvoor?!

Dan doen we toch werkelijk iets geheel verkeert!

Comments loading...

Ook die censuur op de sociale media zo beu?

September 4 at 12:10pm

U kent het wel, ongeacht op welk sociaal platformmedia u zich begeeft, de censuur is overal.
Of er wordt zonder meldingen ingegrepen of men blokkeert na een melding accounts of berichten die u heeft geplaatst.

Voor heel veel mensen pure ergernis. En terecht. Wat blijft er zo over van de 'vrije meningsuiting'? Helemaal niets. Als uw berichten niet voldoen aan een vaag en onduidelijk iets als 'politiek correct' zijn dan is de kans aanwezig dat uw berichten tot aan uw account(s) gewoon verdwijnen dan wel dat u een tijdje op het digitale strafbankje komt te zitten.
Met alleen leesrechten bijvoorbeeld.

Het heeft geen zin om te pogen te duiden wie deze 'rechters' zijn die zonder enige vorm van rechtspraak en soms zelfs volkomen tegen wetgeving ingaande, u tot digitale gevangenisstraf veroordelen.
Vaak ook nog eens zonder meer uitleg dan dat u niet voldoet aan de 'op het sociale domein geldende fatsoensnormen of afspraken'.
U doet het er maar mee.

In een poging dat te doorbreken, die vrijheidsbeperking te omzeilen, kan u hier op dit 'berichtenboard', vanaf nu Forum genaamd, zonder enige restrictie uw gang gaan.
Natuurlijk, ordinaire scheldpartijen of bedreigingen zijn van die 'vrijheden' uitgesloten. Maar een goede discussie op het scherpst van de snede en misschien daar wel overheen is een prima discussie.
Eentje die gevoerd moet kunnen.

U kan daartoe dit Forum van De waarheid. Maar volgens wie gebruiken.
U kan altijd melden als u iets niet bevalt of volgens u buiten de fatsoensnormen valt maar we behouden ons het voorrecht om NIET in te grijpen.
Daaromtrent is verder geen discussie mogelijk.

Alle geplaatste berichten, reacties en bewerkingen van deze komen voor rekening van hen die ze maken/doen. Forumbeheerders en Moderators zijn niet aansprakelijk voor gedane uitspraken.

Hopelijk dat u van de geboden vrijheid gebruik gaat maken.

Comments loading...

 

Miscellaneous info

User since

Sep 4 at 7:23am

Location

The Netherlands

Personal bio

Volksdemocratie gebaseerd op Joods/Christelijke normen en waarden. #PVV????, #Pegida ????, #NEXIT ???? Pro iedereen die anti #EU is. Dus Pro #Europa. Eigen cultuur ????

 

Bookmarks

Private
 

Friends

Friend list loading...
 

Live feed


Filter: TonhBC + friends Just TonhBC

Live feed loading...

 

Pictures

 

Go back

You are not logged in (login)